Maak kennis met Salomon-ambassadeur: Danielle Lister

Dani is geboren en getogen in een afgelegen deel van noordelijk Canada: de Yukon. En ze noemt deze bijzondere plek nog steeds haar thuis. Ze is gedreven om het noorden te verkennen buiten de gebaande paden, en ze doet dat door middel van off-piste skiën, peddelen op de rivieren en wandelen in de bergen. Of ze nu in de winter kampeert bij -30 graden of een weekend doorbrengt tussen de gletsjers, Dani omarmt de ruige levensstijl van de Yukon. Deze avonturen brengen haar naar onherbergzame en afgelegen plaatsen die haar inspireren om haar unieke ervaringen te documenteren en te delen.

SALOMON: Kun je ons kort vertellen wie je bent?

Danielle Lister: Hey! Ik ben Dani en ik ben een lifestyle-creator en avonturier die geboren en getogen is in de Yukon. Ik doe graag allerlei sporten, echt alles wat me buiten brengt, of het nu gaat om off-piste skiën of peddelen op de rivieren. En ik wil de avonturen die ik beleef en de manier waarop wij hier in het noorden leven delen.

S: Kun je ons vertellen over je jeugd in de Yukon?

DL: Toen ik opgroeide, kende ik niets anders, dus ik dacht dat het leven in het noorden 'normaal' was. Als ik nu terugkijk, zie ik dat het helemaal niet zo normaal was. In de donkerste winter was het bijvoorbeeld maar een paar uur licht, en in de zomer is het hier altijd licht. Alle auto's hebben een stopcontact, niet omdat ze elektrisch zijn maar omdat er letterlijk kleine kacheltjes in zitten om ze warm te houden zodat ze 's winters starten. Ons kleine stadje had niet veel, dus de natuur was onze speeltuin. Vroeger bouwden we enorme sleeheuvels en sneeuwforten in onze achtertuinen. Er heerst een 'je moet het doen met wat je hebt'-mentaliteit, waarbij je alle seizoenen en de uitdagingen die erbij horen leert waarderen. Mensen zijn hier erg lifestyle-gericht en ik denk dat dat heel gezond is. Ze waarderen het om deel uit te maken van een gemeenschap.

S: Je bent geboren in de Yukon maar ging daarna naar Toronto om naar school te gaan. Hoe heeft je tijd in Toronto je kijk op buitenavonturen gevormd en wat heeft je uiteindelijk teruggebracht naar je roots in de Yukon?

DL: Ik denk dat het leven in Toronto een heel belangrijke les voor me was. Voor mensen die het misschien niet weten: Toronto is de grootste stad van Canada. Op mijn school zaten bijvoorbeeld twee keer zo veel leerlingen als er in Yukon woonden. Omdat ik mijn hele leven in de Yukon heb gewoond, wilde ik weten hoe het leven in de stad was. In het begin was het leuk, maar ik begon me er al snel eenzaam te voelen. Ondanks de hoeveelheid mensen die er wonen, voelde ik me ontzettend alleen en ik miste de bergen. Het deed me beseffen hoe gelukkig en bijzonder het was om uit de Yukon te komen, om deel uit te maken van een gemeenschap en om midden in de natuur te leven. Uiteindelijk kwam de pandemie en moest ik terug naar huis. Sindsdien wil ik ook niet meer weg. Ik houd nog steeds van reizen, maar ik weet dat de Yukon altijd mijn thuis zal blijven.

S: Welke aspecten van het landschap en de cultuur van Yukon vind je het meest inspirerend en hoe beïnvloeden ze je avonturen?

DL: Ik word geïnspireerd door zoveel als het gaat om de Yukon. Een van de meest unieke delen van ons landschap is het licht tijdens de verschillende seizoenen. In de zomer hebben we zonsondergangen die uren duren en in de winter komt de zon nauwelijks boven de horizon. Ik denk dat dit, in combinatie met ons indrukwekkende landschap, altijd iets interessants creëert dat ik graag vastleg. Onze cultuur en gemeenschap inspireren me echt. Yukoners zijn een speciaal soort mensen, het zijn stoere, sterke, creatieve, gepassioneerde en zorgzame mensen. Ik ontmoet hier zo veel mensen met unieke verhalen, of die buitengewone dingen hebben gedaan. Ik denk dat je een beetje gestoord moet zijn om zo noordelijk te wonen, dus het trekt dat soort mensen aan - en daar hou ik van. We hebben ook een zeer rijke inheemse cultuur met de 14 First Nations. Ik ben geboren en getogen op het traditionele grondgebied van de Kwanlin Dün First Nation en de Ta'an Kwäch'än Council. Elk van hen heeft zijn eigen unieke verhalen, cultuur en kunst. Hun waarden zijn verweven in hoe we hier denken en respect hebben voor het land, de natuur en de mensen. En ik heb het geluk dat ik daarmee opgegroeid ben.

S: Je foto's van het prachtige landschap van Yukon en je activiteiten daarin zijn altijd fascinerend. Waarom ben je begonnen met fotografie en waarom ben je er serieuzer/professioneler mee aan de slag gegaan?

DL: Toen ik opgroeide was mijn vader een hobbyfotograaf, wat betekende dat ik altijd in de buurt van camera's was - zowel voor als achter. Hij vond het echt geweldig dat ik zijn spullen wilde gebruiken, en ik rende door het huis of de tuin om te leren hoe ik foto's moest maken en hoe ik de instellingen moest gebruiken. Uiteindelijk kreeg ik mijn eigen camera. Sindsdien is het een manier geweest om creatief te zijn en om iets te laten zien waar ik gepassioneerd over ben. Ik groeide op in de tijd vóór sociale media, dus fotografie werd niet gezien als een 'echte baan', dus ik heb mezelf altijd voorgehouden dat het een hobby zou blijven. Om wat voor reden dan ook trok ik altijd werk of kansen aan waarin fotografie centraal stond. Ik werk al sinds mijn 17e als freelancer. Uiteindelijk kreeg ik de kans om mee te doen aan het programma 'Canon Futures' van Canon Canada. De avond voordat de aanmeldingsperiode afliep, stelde ik snel een portfolio samen, niet verwachtend dat ik mee zou mogen doen. Maar ik mocht meedoen! En dat bleek toch wel een keerpunt voor me te zijn. Eindelijk ontmoette ik mensen die in de sector werkten en zag ik dat het een echte carrière is. Ik zei tegen mezelf dat ik er altijd spijt van zou krijgen als ik het niet zou proberen: en ik ben er gewoon voor gegaan. Ik denk echt dat dit is wat ik moet doen en ik ben zo dankbaar voor alle hulp en mentorschap die ik onderweg heb gehad.

S: Spelen je foto's een rol bij de keuze wat je volgende avontuur wordt of waar je naartoe gaat? En zo ja, hoe? Zo niet, leg dan eens uit hoe je je voorbereidt op een reis.

DL: Ik ben geen fan van de 'getting the shot'-mentaliteit, omdat het bij outdoor-/avontuurfotografie vaak erg transactioneel kan worden, en ik denk niet dat dit de manier is waarop we de natuur moeten benaderen. Voor mij gaat het erom dat ik iets meemaak dat me inspireert, en dat ik momenten en emoties probeer vast te leggen die het verhaal kunnen vertellen. Het is belangrijk om de echte ervaring alle ruimte te geven. Ik wil het dan natuurlijk nog steeds vastleggen, maar voor mij gebeurt dit op een meer authentieke manier. En het laat ook ruimte open om details te zien die je misschien had gemist als je erg gefixeerd was op een specifiek beeld;

S: Hoe denk je dat buitenavonturen, naast de fysieke uitdagingen, bijdragen aan persoonlijke groei en welzijn?

DL: Ik denk dat het me mentaal sterker heeft gemaakt. Er is veerkracht en doorzettingsvermogen nodig om op avontuur te gaan, vooral in dit soort omgevingen. Als ik weet dat mijn geest en lichaam zulke dingen kunnen, voel ik me ook zelfverzekerder in andere aspecten van mijn leven. Ik heb ook het gevoel dat het een soort pauze is van het 'normale' leven - en dat het me tijd en ruimte geeft om over dingen na te denken. Als je ooit op de top van een berg hebt gezeten, lijken je problemen ineens een stuk minder groot.

S: Hoe blijf je geïnspireerd en gemotiveerd om nieuwe avonturen en ervaringen te delen met je publiek?

DL: Elke keer dat ik op ontdekkingstocht ga, zie ik andere bergen, rivieren of gebieden die ik graag nog eens wil verkennen. De Yukon is enorm groot en mijn doel is om op een kaart te kunnen kijken, en het gevoel te krijgen dat ik alles heb gezien. Ik ga bijna elk jaar naar een aantal van mijn favoriete plekken, en dat verveelt nooit. Want de natuur verandert altijd. Je weet nooit met welke omstandigheden je te maken krijgt. En het zijn de mensen die met je meegaan, ook zij kunnen ervoor zorgen dat het voelt als een totaal nieuwe ervaring.

S: Tot slot, voor mensen die een reis naar de Yukon willen plannen, wat moeten ze absoluut zien, en wat moeten ze absoluut meenemen?

DL: Als je de Yukon bezoekt, moet je naar Kluane National Park and Reserve gaan: het landschap daar lijkt gewoon groter dan al het andere in de Yukon. Er zijn bergen, gletsjers, rivieren, meren, wilde dieren en het heeft een fascinerende geschiedenis. Ik heb het idee dat ik nog maar een fractie heb gezien van wat daar allemaal te ontdekken valt. Als je hier naartoe komt, moet je berenspray bij je hebben (dat geldt voor heel Yukon in de zomer), Ik heb het ook altijd bij me.

Volg @danimarielister en @salomonop Instagram voor meer inzichten